صادرات غیرنفتی

صادرات غیر نفتی راهی برای فرار از رکود

همانطور که در اخبار مختلف دیده و شنیده اید، این روزها اوضاع ایران و سایر کشورهایی که از نظر نفتی بر روی بازار جهانی حساب ویژه ای باز کرده بودند ، در حال بدتر شدن است. زیرا بیشترین درصد از گردش اقتصادی ایران بر اساس همین بازار انجام می شد ، اما حال چندین هفته است که قیمت ها کاهش و فروش هم کم شده است ، مسلما زمانی که در بازار رکود باشد و قیمت ثباتی داشته باشد میزان فعالیت ها کمتر خواهد شد ، اما با این حال کشورهایی هم هستند که دست به دامن کشورهای فروشنده می شوند تا از این اوضاع نابسامان و ارزانی نهایت استفاده را ببرند. در مقابل کشور فروشنده ای که هزینه های زیادی برای تولید داشته باید ضرر کند. اما موضوع مورد نظر این مطلب کاهش قیمت نفت نیست ، بلکه مهم تر از آن کاهش صادرات غیر نفتی می باشد.

صادرات غیرنفتی مربوط به صادرات محصولاتی است که از پتروشیمی و همچنین میعانات گازی تشکیل می شود ، اما همانطور که می دانید با وجود نابسامانی در اوضاع نفتی ، قطعا این کاهش و رکود بر روی صادرات غیرنفتی هم اثرگذار است. صادراتی که تا پیش از این تصور بر رشد آن بوده ، پیشتر از آنکه اوضاع نفت به چنین مشکلاتی بربخورد هم کاهش یافته بود ، این موضوع نشان دهنده ی آن است که شاید درصد زیادی از کاهش زیاد صادرات غیر نفتی ما ربطی به کاهش قیمت نفت و . . . نداشته باشد. شاید نیازمند آن است که طرحی تدوین شود و تغییراتی در کار به وجود آید. سیاست ها و استراتژی هایی به کار رود تا با کمک آنها صادرات غیر نفتی نیز افزایش یابد. در چنین شرایطی که از فروش و صادرات نفت دلسرد هستیم ، بهتر است که صادرات غیر نفتی خوبی داشته باشیم تا شاید بهبودی در کار پدید آورد.

در همه ی کشورها و مجامع بحث بر سر این است که ایران در حدود دو سال است که اوضاع خوبی را از نظر ادرات نفتی و غیر نفتی تجربه می کند و به خوبی توانسته تحریم ها را پشت سر گذارد و به بهترین وضعیت ممکن برسد ، اما این حرف ها در حالی است که اثرات سوء تحریم ها هنوز هم بر ایاران و صادرات نفتی و غیرنفتی و قراردادهای مختلف نفتی حاکم است و تنها چاره صبر و تلاش برای جذب دوباره مشتریان است. زیرا جلب اعتماد کشورهای مختلفی که روزی برای آنها صادرات غیر نفتی داشته ایم ، به راحتی امکان پذیر نیست و نیاز به زمان دارد تا آنها به اطمینان دوباره ی خود برای ایران دست یابند. پس این خیال که ایران رشد خوبی داشته و چه از نظر صادرات نفتی و غیر نفتی پیشرفت داشته است ، خیال باطلی است. زیرا نه تنها بهتر بلکه بدتر هم شده است.

ماده ی اولیه صادرات غیر نفتی از مواد نفتی تشکیل می شود که این موضوع در درصد زیادی از محصولات پتروشیمی دیده می شود. زمانی که قیمت نفت کم شود ، مسلما کشورهایی که مواد از آنها خریداری می شود برای آنکه میزان خسارت خود را از نظر نفتی جبران کنند ، به این طریق وارد عمل می شوند و برای مواد اولیه ی خود با گران کردن جبران می نمایند. شاید اگر ما هم جای آن کشورها بودیم و به میزان زیادی مواد اولیه برای تولید و صادرات غیرنفتی داشتیم از راه دیگری برای جبران ضررها وارد عمل می شدیم.

صادرات غیرنفتی

در نتیجه با چنین گرانی هایی محصولات به فروش رفته نمی توانند سودآوری خوبی داشته باشند ، زیرا هزینه های بیشتری برای تولید آن به کار رفته است و محصولات غیر نفتی قیمت چندان بالایی به نسبت فروش نفت در اختیار کشورمان نمی گذارند. پس یک برد برد مساوی و سود بسیار کمی برای ایران به وجود می آید. این سود شاید در طول زمان برای بسیاری از کشورها افزایش پیدا کرده است ، اما ایران که در دوره ی پس از برجام قرار دارد ، هیچ تفاوتی نداشته است.

بیشترین درصد خریداران صادرات غیر نفتی برای ایران در کشورهای همسایه بوده است ، اما کشورهای همسایه هم شرایط ثابت و سیاست خوبی برای واردات ندارند و به نوعی لحظه ای عمل می کنند. همچنین در برخی از آنها اوضاع نابسامان امنیتی مانع از صادرات و واردات می شود ، در کنار همه ی این ها ایران ضرر زیادی را متحمل خواهد شد.

باید این موضوع را بپذیریم که مدیران ، سیاست های لازم را برای مذاکره و هماهنگی ندارند ، از زمان ادغام شدن وزارتخانه های زیر ربط در این رابطه ، هیچ مشکلی حل نشده و همه ی اوضاع بدتر هم شده است. صادرات ایران بهبودی پیدا نکرده است. ما باید خام فروشی را کنار بگذاریم و بیشتر به تولید بپردازیم تا هم اوضاع ایران از نظر اقتصادی و هم ازنظر اشتغال بهتر شود.




پاسخ دهید