کارت سوخت

کارت سوخت و سناریوی استفاده یا استفاده نکردن از آن

در سال ۹۵ در طی یک لایحه ای دولت خواستار حذف کارت هوشمند سوخت در جایگاه های بنزین شد ، زیرا از نظر دولت و برخی از کارشناسان در این حوزه استفاده از کارت سوخت دیگر معنایی نخواهد داشت. اما این حذف کارت سوخت همچنان به عنوان یک معضل در برخی از محافل نیز مطرح است. عده ای دلایل مختلفی برای عدم حذف کارت سوخت دارند زیرا آنها معتقدند که با وجود این کارت می توان از قاچاق انواع سوخت جلوگیری نمود ، همچنین برخی از استعلام را می توان به راحتی و در سریع ترین زمان ممکن تهیه نمود و . . .

کارت سوخت معمولا برای بنزین و نفت و گاز بخش حمل و نقل استفاده می شده است. مبحث استفاده از این کارت به دلایل استفاده بی رویه بنزین پس از سالهای جنگ و بازسازی ذخایر تولید نفت و گاز باز می گردد. قیمت بنزین در آن زمان بسیار پایین و یارانه ای بود و پالایشگاهها هم در آن چشم انداز روشنی برای تولید و استفاده نداشتند. همین دلایل باعث شد تا در آن زمان تصمیمی گرفته شود و استفاده از یک کارت که هم قیمت و هم مصرف را تحت کنترل داشته باشد به عنوان یک راهکار در نظر گرفته شد. این تصمیم در طی مطالعاتی که در سال ۸۲ انجام گرفت به نتیجه رسید. دولت در این رابطه مکلف شد و تهیه و توزیع کارت سوخت در بودجه ی سال ۸۳ نیز به تصویب رسید. در آن زمان بنزین در حدود ۳۵ تا ۶۵ تومن که قیمت بسیار پایینی نسبت به این زمان است نیز قیمت داشت .

بیشتر بخوانید :  حذف قاچاق بنزین با چند نرخی شدن سوخت

سیاست های استفاده از یک قیمت در کنار سیاست های سهمیه ای در سال ۸۶ در تیرماه توانست ، استفاده از کارت سوخت را در بین مردم رواج دهد تا این رشد بی رویه تا حدودی گرفته شود. با ورود این کارت رشد ده درصدی که در استفاده از سوخت ها وجود داشت به دو درصد کاهش یافت و همچنین قیمت نفت هم از ۶۵ تومن به هزار تومن افزایش یافت.

کارت سوخت

در کنار تمام مزایایی که ذکر شد و شاید از نظر موافقان با تداوم استفاده از این کارت نیز قابل قبول است ، اما در سال ۹۵ پایه ی استفاده از این کارت به نوعی سست شد. در بین اثرات سوئی که داشت تنها به دو مورد آن اشاره خواهیم کرد. در آمارگیری انتهای سال ۹۵ که برای سه کشتی انجام شده است ، در آمارها گم شده است. یعنی مانی که میزان موجودی ابتدای سال ۹۵ را با میزان موجودی انتهای سال ۹۵ را میزان تولید داخلی و میزان واردات مقایسه کردند و همچنین میزان مصرف را از این آمار کم کردند ، این سه کشتی بنزین در این آمار وجود نداشت. اثر سوء دوم این است که طبق محاسبه ی انجام شده در سال ۹۵ ، در حدود دو میلیارد دلار افزایش واردات بنزین را به داخل کشور داشته ایم. این عدد برابر با یک پالایشگاه است.

دولت برای استفاده از این کارت در جایگاه های سوخت گیری سیستم هایی را راه اندازی کرد که در آن زمان راه اندازی این سیستم های کارت خوان برای استفاده از کارت هوشمند سوخت ، هزینه ی زیادی را متحمل شد ، امروزه تمامی این سیستم بدون استفاده مانده است ، باید فکری به حال این هزینه های شود ، تمانی جوانب کار باید از همان ابتدا در نظر گرفته شود تا امروزه با این مشکل روبه رو نشویم. کارت سوخت و راه اندازی و توقف این طرح همچون آسفالت کردن یک مکان می ماند ، این آسفالت با هزاران بد بختی و دوندگی انجام می شود اما یک شرمت انرژی همچون آب و . . . این آسفالت را خراب کرده و دوباره کاری می شود. هزینه ی آسفالت اولیه هم از بین خواهد رفت. در صورتی که اگر قبل از این آسفالت هماهنگی هایی انجام می شد چنین هدر رفت وقت و انرژی و هزینه ای وجود نداشت.

بیشتر بخوانید :  کارت سوخت و تکنولوژی وارداتی

استفاده از این کارت از برخی از جهات هم بسیار کمک کننده به دولت بود. در مواقعی برای تعیین میزان سوخت حمل و نقلی ، مطالعات ترافیکی ، شناسایی خودورهای فرسوده و میزان بالای کارکرد آنها و . . . نیز از جمله طرح های هادی به شمار می رود. بزرگترین مزیت سامانه ی هوشمند سوخت در جلوگیری از قاچاق نفت و گاز بوده است. زیرا قاچاق بنزین به اندازه ی قاچاق نفت و گاز تا این حدود انجام نشده است. با ما همراه باشید تا در مطلب بعدی پترول این تفاوت ها را به صورت محسوس تری بررسی نماییم.




پاسخ دهید